تاریخ

آیینه عبرت

نیلوفر آبی
ساعت ۳:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱/۱۱   کلمات کلیدی:
‌در سنگ نگاره های پارسه (تخت جمشید) و تاق بستان و شوش و … به نگاره ای بر میخوریم به نام گل نیلوفر آبی.
در بسیاری از حاشیه های سنگ برجسته ها میتوان این گل را دید. چیزی که ایرانیان باید بدان بیاندیشند این است که در بسیاری از نگاره های هخامنشی شاهنشاهان گل بدست دارند نه شمشیر!
در دست شاهنشاه غنچه ی گل نیلوفر است و برخی بزرگان که برای شادباش نوروز و مهرگان نزد شاه آمده اند گل نیلوفر آبی بدست دارند. برخی ۱۲ گلبرگ آن را نماد ۱۲ ماه سال میدانند و پیوند این گل با آب را نمادی از ایزد نگهبان آبها،آناهیتا. همچنین در بندهشن آمده که گل ویژه ی روز آبان نیلوفر آبی است.
دکتر حبیب الله بر این نظر است که :سرو نماد اهورامزدا،نخل نماد میترا و نیلوفر نماد آناهیتاست که در مکان های ویژه در پارسه کنده شده و بازگو کننده باور و احترام مردم ان زمان بوده است.(تخت جمشید از نگاهی دیگر؛دکتر حبیب الله)
ایرانیان سی گل را ویژه ی سی روز ماه کرده بودند و برای هر روز نمادی از گل برگزیدند که ظرافت و زیبایی اندیشه ی ایرانی را میرساند.
هم چنین گذاشتن گل هایی چون: سنبل،نرگس و سبزه- زرتشتیان مورد،سرو و شمشاد هم میگذارند- بر سر خوان نوروزی نشان گر ارج داشتن گل وگیاه در فرهنگ و تاریخ این سرزمین بوده است.